De laatste maand

Eigenlijk ben ik hier nog iets langer dan een maand, maar ik ga in die maand een week op vakantie, dus eigenlijk ben ik hier (in Grave) nog maar een maand. Ik ben al weken spullen aan het opruimen en uitzoeken, weggeven, weggoien, inpakken en meenemen. De kleine beetjes die ik elke keer meekrijg in mijn tas en koffer schelen straks natuurlijk wel weer.

Maar het zijn toch steeds kleine beetjes en af en toe neem ik ook nog spullen mee uit Friesland, mee terug naar Grave. Niet slim, want die moeten uiteindelijk toch weer naar Friesland terug. Dus ik laat nu steeds meer spullen in Friesland. Gelukkig maar.

Het nadeel aan een koffer meenemen met het openbaar vervoer is wel dat je dat ding steeds de bus in en bus uit en trein in en trein uit moet tillen. Gelukkig kan ik hem op het perron enzo meetrekken. En in dubbeldekkers (treinen dan) ga ik in een stuk zitten waar je ook op het gelijkvloerse stuk nog kunt zitten, zodat ik de trappen niet op of af hoef met die koffer.

Mijn moeder heeft maar een kleine auto, dus we kunnen niet alles in een keer meenemen als zij hier komt. Dat is ook wel lastig, want dan moet zij helemaa hierheen rijden voor spullen. Gelukkig kunnen we het combineren met andere afspraken en stouwen we de auto dan helemaal vol. Zo komt alles snel genoeg in Friesland.

Vinden jullie verhuizen leuk?

Vriendschap

Wat is vriendschap
Zonder vertrouwen?
Zonder respect en acceptatie?
Zonder openheid?

Het vertrouwen van je vrienden
Overal over kunnen praten
En toch de momenten
Van zwijgzaamheid respecteren

Het accepteren van anders willen zijn
En tegelijk zoveel dat je deelt
Pas in moeilijke tijden
Merk je hoe hard je ze nodig hebt

De luxe van een laptop

Jullie hebben ongetwijfeld gemerkt dat ik deze week een paar dagen niet heb geblogd. De mensen die mij op twitter of facebook volgen hebben vast gelezen dat ik een laptop heb die problemen had deze week.

Ik heb wel gemerkt hoe gewend ik ben geraakt aan mijn laptop en internet. Ik heb mijn laptop bijna de hele dag wel aan, maar zit er niet altijd achter. Het is toch voor mij de grootste mogelijkheid om contact te houden met vrienden, vooral als ze ergens anders wonen en ik niet even langs kan lopen.

Maandagavond (rond half 9) liep mijn laptop vast, dus ik heb hem uitgedaan en weer aangedaan. Daarna liep hij weer vast en elke keer als ik hem aandeed liep hij weer vast. Dus ik stopte er maar mee op gegeven moment en dinsdag heb ik het nog een paar keer geprobeerd. Woensdag heb ik het nog maar één keer geprobeerd en ‘s middags heb ik Optelec gebeld. Optelec is de leverancier van hulpmiddelen voor slechtzienden en blinden. Op mijn laptop staan hulpprogramma’s met vergroting en spraak, zodat ik makkelijker dingen kan zien en lange teksten kan lezen. Na dit telefoontje deed ik nog een poging om mijn laptop aan te doen en toen deed hij het weer gewoon. Dus ik dacht als hij het donderdag nog steeds doet bel ik ecen terug. Hij deed het donderdag gewoon en dus belde ik terug en heb ik gezegd dat hij het weer deed. De controltoets (links) doet het niet, en dat heb ik wel aangegeven. Daar zouden ze wel naar komen kijken. Ik had woensdag gezegd dat het met spoed moest omdat ik voor een belangrijke toets (de 21+ toets Economie) moet leren.

En nu kan ik gelukkig weer alles doen en kan ik weer economie gaan leren. Wat ik nu ook maar even ga doen.

Zijn jullie ook al zo gewend aan de luxe van internet binnen handbereik enzo?

Schilderen

Ik schilder niet snel, want vaak ben ik niet tevreden. Ooit schilderde ik een hartje, maar die was niet mooi gelukt. Toch ben ik dit jaar weer gaan schilderen (eenmalig) en dit schilderij vind ik erg goed gelukt.

In de trein zag ik een hele mooie lucht en daardoor werd ik geïnspireerd. Toch is het schilderij heel anders geworden. Een zonsondergang met bergen (en vogels erboven).

Ik vind hem erg mooi geworden.

Houden jullie van schilderen?

Konijnenliefde

Ik heb altijd konijnen gehad. Als klein meisje had ik al een konijn. De witte met zwarte vlekken. Die is overleden door een hond die hem uit het hok heeft gehaald en gebeten. Daarna heb ik een beige-achtig konijn gehad. Deze heette Mientje (spreek he tuit op zijn Fries!, ik sprak toen nog voornamelijk Fries, dus ik bedacht een friese naam.)  Mientje kreeg 3 jongen, Witje, Zwartje en Mientje 2. Ik was niet zo origineel met namen bedenken. Zwartje en Mientje 2 gingen dood.  Mientje en Witje bleven nog en Mientje ging nog dood voor we verhuisden, Witje is meeverhuisd en hier nog een tijdje gebleven.
Nadat Witje hier ook is overleden kreeg ik een zwart konijn, deze heette volgens mij ook zwartje. Deze heeft niet heel lang geleefd. Na Zwartje kreeg ik nog een zwart konijn. Deze had ik samen met een cavia, de cavia heette Frodo en het konijn heette Sammie. (Sammie staat op de foto hierboven). Ik had net The lord of the rings gelezen, dat zegt vast genoeg.
Frodo heeft het niet lang volgehouden, maar Sammie wel. Afgelopen november is Sammie overleden, omdat hij/zij (weet niet welk geslacht het was) een konijnenziekte had, Mixemetose.

Mijn vader hoefde voorlopig geen nieuw konijn. Mijn moeder wilde wel weer een nieuw konijn, want die kon dan groente dat overbleef opeten.  Een tijdlang is hier geen konijn geweest, maar sinds 25 april is er weer een konijn. Een grijze, Smoky genaamd. Het is een dwergangorakonijn.
Ik vind het een heel lief pluizeboletje en ben er helemaal gek op, ookal is het nu mijn moeders konijn.

Wat vinden jullie van konijnen?

Energie tekort?

Als je op mij lijkt, dan helpen deze tips je vast om energie te krijgen. Bij mij werken ze in ieder geval. Soms iets te goed zelfs.

- Eet ijsjes. Als je daarna bij vriendinnen bent en teveel energie hebt kun je de slappe lach krijgen.
- Drink sinas en cola door elkaar. Het is lekker!
- Ga op de kop hangen en zorg ervoor dat je hoofd weer even lekker wakker wordt.
- Neem even een frisse neus.
-  M&M’s helpen vast ook.
- Ga een rondje hardlopen, daar worden je spieren wakker van.
- Zuig op een suikerklontje, (Het helpt alleen kort, niet voor een langere tijd)
- Neem een power nap!
- Zet je muziek hard aan en ga lekker dansen.

Hebben jullie nog meer tips?

De mooie dingen

Er zijn vele dingen die je mooi kunt vinden, de een vind iets geweldig en de ander vind dat helemaal niet leuk. Ik geef nu een lijstje van dingen die ik mooi vind.

- Rode rozen. (Rozen opzich vin dik al mooi, maar rode rozen zijn de mooiste, of witte.)
- Knuffels (ja, van die plucheberen) die ik van mijn vriendje heb gekregen. <3
- Een zonnige dag, omdat het mooi weer is en ik dat heerlijk vind.
- Een romantische film.
- Een goed boek.
- Mijn vissen.
- Bomen en bloemen die bloeien.

Wat vind jij mooie dingen?

Ergernissen in de trein

Gisteren zijn mijn vriendin en ik op en neer gereisd naar Zwolle, om haar zusje op te halen. De heenreis konden we gemakkelijk zitten, ruimte zat.

De terugreis was iets minder makkelijk. We zijn de hele trein doorgelopen op zoek naar plekjes om te zitten, maar de trein zat stampvol. Alleen een paar plekjes waar iemand nog alleen bij kon gaan zitten, omdat iemand daar net ging zitten. Aan de andere kant zat op dat moment iemand in zijn eentje 2 plaatsen te gebruiken. Uiteindelijk konden we bij Deventer gaan zitten, omdat er toen veel mensen uitstapten. De rest van de reis ging wel lekker, behalve dat mijn vriendin een boete kreeg, want ze was niet uitgechect bij Zwolle.

Dus de ergernissen zijn:
- Mensen die vlak voor je ergens gaan zitten in hun eentje.
- Mensen die in hun eentje twee plaatsen gebruiken.

 Wat zijn jouw ergenissen in de trein?

Piepkuiken & Oma

Voor mij is iemand van 50 al oud, maar voor iemand van 50 ben ik een ‘piepkuiken’. (Ja, zo word ik wel eens genoemd). Voor mij zijn kinderen van 8 jong en mensen van 35 een stuk ouder dan dat ik ben. Voor iemand van 56 is iemand van 35 nog een meisje of jongen.

Zo kijkt iedereen anders naar iemand die jonger of ouder is. Als ik met iemand van 50 praat over iemand uit 1972, dan vind ik dat oud en vind zij dat jong. Diegene zou wel kunnen denken dat ik haar bejaard vind. Voor mij is 65+ bejaard, dat is wel iets wat ongeveer vaststaat.

Ik word op het werk vaak ‘het jonge ding’, ‘piepkuiken’ of de jongste werknemer of jongste aanwinst genoemd. Ik ben nog zo een ‘jonge griet’, en dat soort dingen. Als ik jonge kinderen zie vind ik dat ukkies. Het hangt dus vaak van je leeftijd af hoe je naar anderen kijkt. Zo noemt een vriend van me mij oma, omdat ik bijna 21 ben en hij 16 is.

Alleen jij en ik

Ik wil je niet verliezen
De windvlagen die alles wegbliezen

De geluksmomenten waarvan ik kan genieten
Die zal ik echt niet laten schieten

Jouw lach is mij zo lief
Dus blijf nou mijn hartendief

Ook al zullen we elkaar zo gaan missen
Ik zal je niet uit mijn hart en gedachten wissen

Alles wat helpt is sterk zijn
En er voor elkaar zijn

Er zal geen afscheid zijn
Want wij zullen bij elkaar zijn

Alleen jij en ik
Snappen elkaar in zo’n ogenblik

Ik zal je niet vergeten
Ik vind dat je dat moet weten.